بارش و نزول رحمت الهی بر سر زمین کرویه و اطراف
بیست و هشتم دیماه ۸۹ شروع و امروز چهارشنبه بیست نهم ساعت ۱۳ اوج شدت به خود گرفت
و ساعت ۱۵ نیز با شدت بیشتر تکرار و موجب خوشحالی اهالی روستا گردید که ماحصل آن تصویرهای
است که به نظر بینندگان محترم می رسانم پس همراه شوید


قلعه اي در كرويه كه ما نتوانستيم از آن مراقبت كنيم (بالا سمت چپ تصوير)
بیشتر روستاهای هرمزگان دارای قلعه (برج) می باشند که نشان ازتاریخ و تلاش و پشتکار و غیرت
مردمان روستا بشمار می آیدودر عصر رضا شاه که امنیتی وجود نداشت مردم هر روستا برای دفاع از
اموال خودشان برجی بنا می نهادند و به نویت در آن پست می گرفتند و از روستای خود در برابر
چپاولگران دفاع می کردند و بهمین خاطر برج هر روستا نماد دلاوری و رشادت مردمان آن روستا بشمار
می آید که بدست پر توان مردان و زنان آنزمان و تلاش شبا نه روزی آنها با سنگ و ساروج ساخته
می شد
اما بر سر برج ما چه آمد ؟
در سال ۷۱ در اثر بارش سیل آسای که ۷شبانه روز ادامه داشت اکثر خانه های قدیمی از جمله برج
نیز ویران گردید خانه ها باز سازی شد و یه حالت اول برگشت اما...تنها نماد ملی ما نه تنها باز سازی
نشد و در میراث فرهنگی ثبت نگردید بلکه تکه زمینی که برج بر آن بنا شده بود نیز فروخته شد تا
بدینوسیله تنها اثر اجدادمان که با خون دل ساخته بودند خیلی راحت از این سر زمین محو و به
افسانه ها به پیوندد.
لازم به توضيح عكس مربوط به دهه ۶۰ است

برای رفتن به نماز جمعه می بایست از این پله ها گذشت
به زحمت خود را به نماز جمعه می رسانند و عده ای نیز قادر به پیمودن این پله ها نیستند کاش چاره ی
اندیشیده می شد یا حد اقل ارتفاع این پله ها کمتر می شد تا مشکل این این عزیزان کمتر می شد
و کمتر دچار زانو درد می شدند

